Det som finnes og det som er borte

Ég á heima með mömmu og pabba og kisu í húsi með bláum listum og garði. En svo kom stríðið og við mamma ókum yfir í annað land. Hér er nýtt hús, nýtt rúm og ný kisa en enginn pabbi. Hvernig getur fólki liðið eins og heima hjá sér þegar það hefur þurft að flýja frá öllu sem það þekkir?