Det som finnes og det som er borte

Eg bur i eit hus med blå karmar, med ei mamma og ein pappa, ein hage og ein katt. Men så kjem krigen, og mamma og eg køyrer til eit anna land. Her er det eitt nytt hus, ei ny seng, ein ny katt og ingen pappa. Korleis kan ein kjenne seg heime når ein må flykte frå alt ein kjenner til?